chalothorn's profile=[SunSHiNE]=PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
=[SunSHiNE]=::somewhere over the rainbow~*:: March 04 [จบแล้วว - ศา ลา ยา - ]หมดปีเร็วจัง
อดเป็นเฟรชชี่ซะแระ
ตอนนี้เพิ่งจะมาเสียใจที่จะไม่ได้อยู่ศาลายาแล้ว
สงสัยจะคิดถึงศาลายาแน่ๆ
โดยเฉพาะคอนโด
ที่เราใช้ชีวิตอยู่มากกว่าที่ L หรือห้องเรียนไหนๆ
5 5 5
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ทำให้เราสนุกตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่
แล้วก้อเมททั้งสามคนของเรา
(หรือว่าสี่..ถ้ารวมคิด หรือว่าห้า..ถ้ารวมปัน 555)
แล้วก้อขอบคุณเพื่อนๆหลายๆคนที่ช่วยสอนหนังสือเรา แหะๆๆ
จะไม่ลืมบุญคุณไปตลอดชีวิต (ปีหน้าก้อฝากตัวต่อนะ)
(แหม่ มันค้องกันจริงๆ)
สุดท้ายขอขอบคุน
A032
A095
B095
C052
ที่พวกเราไปใช้บริการบ๊อย~บ่อย
ป.ล. พวกแกทุกโคน---คิดถึงทุกคนโคดๆๆๆเหมือนเดิม! สอบเสร็จทุกคณะเมื่อ่ไหร่เจอกาน!! ป.ป.ล. อัศ ยัติ คู้ ยมก .... ฉงนคิดถึงพวกแก ป.ป.ป.ล. ไอเชง ปีหน้าไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว แต่เจอกันแน่ ขอบคุนที่คอยฟัง+เข้าใจเรามาตลอดนะ ร้กกแกโคดๆ
October 08 หมด 1 เทอมแล้วค้าบ ><เย้!!
ยะโฮ่ว!!
นี่เปนการอัพบล็อกครั้งแรกของเรา หลังจากครั้งสุดท้ายคือตอนที่เอนท์ติดหมาดๆ.. นานเปนชาติเลยแฮะ - -" เทอมนึงนี่มันผ่านไปเร็วโคดๆเลยนะเนี่ย อีกแป๊บเดียวก้อจะไม่ได้อยู่ศาลายาซะแร้ว ความรู้สึกหลังจากผ่านชีวิตมหาลัยมา 1 เทอมนี่ไม่สามารถบรรยายได้ 5555555 สภาพของเราตอนนี้เหมือนกรรมกรที่ผ่านการโบกปูนอย่างหนัก ชั่วโมงนอนน้อยประมานวันละสามชั่วโมง (คำบรรยายของแม่)
55555 ก้อดีนะ สนุกดี ชีวิตเด็กหอ(คอนโด)อันอิสระเสรีเนี่ย แต่การอยู่กะเพื่อนๆ 24 ชม.ทุกวันนี่ก้อทำให้เรารู้ว่าเราเปนพวกโลกส่วนตัวสูงเหมือนกันแฮะ 555 ตอนแรกที่มาอยู่ศาลายาเราเง้าเหงาจิงๆ หลายคนคงคิดว่าเราติดเพื่อนเก่า 555 แต่ตอนนี้นี่สนุกสนานแล้วนะ ถึงจะดูไร้สาระไปวันๆ (ก้อไร้สาระจิงแฮะ) จากตอนแรกที่ยังงงๆ อยู่ว่าตัวเองเลือกถูกรึป่าวที่มาอยู่รามา ตอนนี้เราดีใจ๊ดีใจที่ได้อยู่ที่นี่ __________________________________
หลังจากอยู่ศาลายามา 4 เดือน เราก้อได้ค้นพบสัจธรรมใหม่ๆบรึ้ม 555 แค่ชีวิตมหาลัยเทอมเดียวเนี่ย รุสึกประสบการณ์โชกโชนขึ้นเยอะโคด ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ๆ สังคมใหม่ๆ ทำให้เรารู้ว่าคนมีหลายแบบ หลายนิสัยจิงๆ แระก้อได้รู้ว่าบางคนจะมองแค่ภายนอกไม่ได้จิงๆด้วย แค่สี่เดือนแต่รุสึกเหมือนผ่านมาเยอะแยะมาก ทั้งเพื่อนใหม่ ที่เรียนใหม่(คอนเสิร์ตบ่อยดีมาก) การสอบแย่ๆใหม่ๆ กับคะแนนที่เน่าๆเฟะๆ นอนน้อยยิ่งกว่าเก่า เล่นเกมดึกดื่น สเร่อไปลงบอล กอดคอกันเมากลับคอนโดจากหน้ามหาลัย แล้วยังเจอคนบ้าตอนอยู่คนเดียวอีก ชีวิตนักศึกษาแพทย์มันชั่งสนุกสนานจิงๆเรย 5555
แต่ที่แน่ๆเราได้อะไรมาเต็มเปี่ยมเรยล่ะ คนเรานี่มันก้อแปลกเจงเจ๊งเลยว่ะ บางทีถ้าเราไม่ต้องพยายามเข้าใจอะไรก้ออาจจะดีกว่าก้อได้เนอะ (งงกันอะดิ พูดพล่ามไปงั้นอะ 55555555555 หุหะหุหะ)
ตอนนี้จะว่ามีความสุขมันก้อมีอะนะ แต่บางทีมันก้อเหมือนกับขาดอะรัยไป เหมือนไม่ได้มีความสุขจิงๆอะ ชีวิตไม่มีจุดหมายเรย ตอนนี้ต้องการอุดมการณ์อย่างแรง โอ้ว!!มีไคเปนเหมือนเรามั่งปะ 5555
ปิดเทอมแร้วอยากไปเที่ยวไกลๆอย่างรุนแรง อยากค้างคืนบนเกาะร้างอะ แต่ก้อไม่ค่อยจะว่างกันเลยใช่มะฮะยะมะ แต่ไม่เปนรัย!! ยังไงก้อ 13 เข็มละกันเนอะ ปิดเทอมนี้ขอเจอกันบ้างละกันนะ คิดทึ้งคิดถึง!!
ป.ล. โฮ้ยยย!!! คิดถึงพวกแกมากๆๆๆที่สุดในชีวิตเลยอะ ทุกคนทั้งที่ประเทศไทยและที่เมืองนอก พอไม่มีพวกแกเราก้อไม่มีคนบ้าบอด้วย สู้ๆๆนะ เราคิดถึงแกตลอดเวลา(จิงๆเรย จูบสจ๊วบสจ๊าบ) เข้ามหาลัยแล้วเหมือนเรายังไม่ได้เปิดเผยตัวตนที่แท้จิงเลยอะ กลัวสังคมรังเกียจ 5555 ไว้ไปเที่ยวกันเหอะว่ะ ไม่ไหวแระ ผร๊าลล - -- - - - - - - - -- - -- - -- - -- - -- - -- - - - - - -
เอ้อ...แล้วก้อตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเราจะลด ละ เลิกอบายมุขทั้งปวงแล้วนะยะ อย่ามาชวนให้ไขว้เขวซะให้ยาก 55555
สุดท้าย!!
Happy Birthday นะ!!
ปุยฝ้ายย...
5555555555555555555555555555
May 17 ^_^ ในที่สุด..!!..ในที่สุดก็ได้ฤกษ์อัพสเปซ (ที่จริงไม่อัพเพราะขี้เกียจ)
![]()
......ในที่สุดเราก็ได้เป็น RA#42 แล้ว เย้ๆๆๆ
(หลังจากที่รอออออออมานานมาก)
ตอนนี้ก้อมี เรา ปิน ฟาง คิด ปิ๋ม ขวัญ อยู่ด้วยกันไปอีก 6 ปี
แล้วเราสี่คนก็จะแชร์คอนโดกัน
จะได้ปั่นจักรยานไปเรียนจริงๆแล้ว เย่!ดีใจๆ 555
ดีใจกะเพื่อนๆทุกคนด้วยนะ!!!
ตอนนี้พวกเราก็มีที่เรียนกันหมดแล้ว 555
ถึงจะเหลือพวกแกบางคนที่รอทันตะ วิดวะ จุฬาฯ
แต่คะแนนอย่างนั้นติดชัวร์ๆๆอยู่แล้ววว
จิงๆนะ..ไม่ติดให้เตะที่กระดูกเชิงกรานเลยอะ
ขอบคุนพวกแกที่ทนฟังเราบ่นๆๆระหว่างรอประกาศผลตลอดเวลา
(ไม่อยากจะเชื่อว่าคะแนนอย่างเราจะติดทันตะ จุฬาฯอะ 555)
แล้วในที่สุดเราก็เลือกหมออยู่ดีแหละ ถึงจะแอบลังเลเล็กน้อย (ก็แค่เล็กน้อย)
...ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว...
พักนี้ทุกคนก้อเริ่มไม่ว่างกันแล้ว ถึงจะว่างก็ว่างไม่ตรงกัน
ใกล้จะถึงเวลาที่นร.ทุนจะไปต่างประเทศกันแล้วด้วย
นี่คือของจริงแล้วอ่ะสิ!! ทุกคนต้องแยกกันจริงๆแล้วใช่มั้ย!!
พวกที่อยู่จุฬาฯเป็นชนกลุ่มใหญ่อย่าลืมชนกลุ่มน้อยแบบพวกเรานะ
ตอนนี้ทุกคนก็เจอเพื่อนใหม่ๆเยอะแล้วล่ะสิ
เราก็เริ่มรู้จักเพื่อนที่รามาแล้ว (แต่ยังจำไม่ค่อยได้อ่ะ55)
ยังไงก้ออย่าลืมนะว่า เรารักพวกแกที่สุดๆๆ มากๆๆ จิงๆ!!
ทุกคนเป็นคนสำคัญมากๆๆๆของเรานะ
อย่าเรียนหนักมากจนลืมกันล่ะ
(ก้อรุ้อยุ่แล้วว่าไม่มีทางลืม ไม่รู้จะพูดทำไมบ่อยๆ55)
แล้วนัดเจอกันบ่อยๆนะ
พวกเรา!!!สู้ๆๆสู้ตาย!!!!
![]() SCC#23 คิดถึงทุกคนนะยะ โชคดีนะเพื่อนๆ >_<
TU#66
EN#23
814-937-28 เพื่อนที่ดีที่สุดของเรา รักๆๆๆๆๆมากๆๆๆสุดๆๆๆๆเล้ยยย ^^ April 22 บ้าจิง หุหะหุหะ
ตีสามสี่สิบแล้วอ่ะ
ยังไม่ได้อาบน้ำเรย
ยังไม่อยากนอนด้วย
ทำอารัยดี?
![]() ไม่มีไรทำ
เลยมาบ่นเล่น
มีอะไรมะ?
อ่านอยู่ล่ะสิ
กำลังคิดว่าไม่น่าเข้ามาดูเลยใช่ม้า..
555555555
------
เอาหน่า...
ก้อเราคิดถึงเพื่อนๆๆทุกคนน้ะ ^_^
![]() ใบประกาศฯตลกอะ อาจารย์ต้องแอบขำแน่เลย 5555April 11 ฝันร้ายยยสุดๆๆๆ!!!
เย่!!
เป็นงัยกันมั่งง!!!
(ดูเสะเพื่อนๆ เราใส่รูปในบล็อกได้แล้ววอะ 5555)
อยู่บ้านทุกวันเฉยๆมันน่าเบื่อว่าปะ??? แต่ว่านะ..พรุ่งนี้ก็จะรู้คะแนนดิบแล้วว ประกาศหมอ จุฬาฯด้วย แต่เราก็เฉยๆอะนะ เพราะเราไม่ได้เลือกหมอ จุฬาฯ อยู่แล้ว 555
วันนี้ไม่มีอะไรทำเลย แล้วทุกคนก้ออัพบล็อกกันหมด เราก้อเลยทำมั่ง พยายามทำให้สวยๆด้วยนะเนี่ย ว่างจัด55 ก้อทิ้งไว้ก่อนไปเที่ยวสงกรานต์ ไม่ค่อยอยากจะไปเลยด้วย พรุ่งนี้ก็ไปละ เพื่อนๆหลายๆคนก็คงจะติดหมอ จุฬาฯ ไปแล้วล่ะเสะ เชอะ!!! แล้วเราก้อเคว้งคว้างวังเวงเหมือนเดิม วันนี้ไปดู She's the man มา กะน้องสองคน 55 ตลกดีอะ พระเอกบึ้กบั้กดี ผู้หญิงก้อสวยๆเต็มไปหมด เรานี่โรคจิตแฮะ 55 แต่ว่าเมื่อคืนฝันน่ากลัวมากๆๆๆๆ สยองสุดๆ ไม่ใช่เมื่อคืนสิ ต้องตอนเช้าเลยอะ เพราะฝันแล้วก้อสะดุ้งตื่นมาตอน 10โมง 55
มาเล่าความฝันให้ฟังดีกว่า ก็ในฝันมีเรา เพื่อนๆห้อง 28 ผสมกับ 814อะไปเที่ยวกัน ที่ไหนไม่รู้ สวยๆเหมือนอยู่ต่างประเทศ มีบันไดสูงเป็นร้อยๆขั้น พวกเราก็เดินๆๆไปเรื่อยๆ บางคนก็นั่งรถเข็น ให้เพื่อนเข็นให้ 55 แล้วพอจะกลับ พวกเราก็เดินลงบันได ปุยฝ้ายเป็นคนเข็นรถให้เรานั่ง แล้วเพื่อนๆก็เล่นกัน แบบนั่งบนรถเข็นแล้วให้อีกคนผลักลงบันไดไป รถก็จะครืดๆๆไปตามขั้นบันไดลงไปถึงพื้นอะ ตื่นเต้นมากๆ ปุยฝ้ายเป็นคนผลักเราลงไป เราถึงพื้นโดยสวัสดิภาพ หวาดเสียวสุดๆ แล้วเราก็สลับกัน เดินย้อนกลับไปข้างบน ให้ปุยฝ้ายนั่งลงมามั่ง ตอนนี้ทุกคนเล่นเสร็จหมดแล้วอะ เหลือฝ้ายคนเดียวที่ยังไม่ได้เล่น ทุกคนก็รอเราอยู่ข้างล่าง พอปุยฝ้ายนั่งรถเข็นปั๊บ เราก็ผลักลงไป แต่มันไม่เหมือนทุกทีอะ รถมันแบบว่าเสียหลัก คนหลุดจากเก้าอี้ แล้วอยู่ๆ ฟ้าก็มืดตื๋อเป็นตอนเย็นๆ ลมพายุพัดๆอะ เราก้อเห็นปุยฝ้ายหล่นลงไป แล้วก้อร้องว่า "เฮ้ย มันลงเร็วมากเลยอ้ะ!!" แล้วคนที่รออยู่ข้างล่างก็กรี๊ดๆๆกัน (รู้สึกจะเสียงหลิงอ่ะ ดังมากๆ) เราก้อตกใจโคดๆ รีบวิ่งตามลงไป พอลงไปถึง ปุยฝ้ายนอนนิ่งไปเลยอะ แล้วก็มีแผ่นๆอะไรลงมาทับๆตัว เต็มไปหมด รถเข็นแตกกระจาย พื้นรอบๆเป็นสีแดงๆอะ แต่ไม่ใช่เลือด รู้สึกจะเป็นกลีบกุหลาบ 55 แล้วก้อมี อั๋น ปิ๋ม กะหลายๆคนยืนมอง ทุกคนทำหน้าเฉยๆมาก เราก้อกรี๊ดกร๊าดโวยวาย ร้องให้คนช่วยอะ มีภูมิวิ่งไปตามคนมาช่วย แล้วอีกแป๊บนึงอาจารย์กนกพรก็โผล่มา 55 เราก็บอกว่าปฐมพยาบาลเร็วๆๆๆ อ.เค้าก้อหันมามองเราแบบ เราทำอะไรลงไปเนี่ย แล้วก้อพูดว่า "นั่นเค้า...แล้วไม่ใช่หรอ" เรานี่แบบ..ตกใจสุดๆ ร้องไห้โวยวาย แต่เพื่อนๆคนอื่นก้อยืนมองเฉยๆ เราก็ร้องไห้ว่าเราฆ่าปุยฝ้ายๆๆๆ กะลังจะวิ่งไปกอด แล้วก็ดันตื่นมา จบบบ!!!!! .....ตกใจสุดๆๆๆๆ นึกว่าเรื่องจริงด้วยอะ555 แล้วตอนบ่ายๆก้อเลยโทรไปเล่าให้ปุยฝ้ายฟัง
ฝันบ้าอะไรฮะเนี่ย!!!! น่ากลัวสุดๆๆๆในชีวิต ไม่เอาแล้วนะนี่ 555
ปุยฝ้ายยย ขอโทดนะแก...
ยาวปะ ยังอ่านกันอยู่ป่าวอะ 555 พรุ่งนี้ก้อรู้คะแนนกันแล้วนะ ใครที่เลือกหมอ จุฬาฯก้อโชคดีๆๆกันนะ เราจะรอฟังข่าวดีของพวกแก!! แล้วก้อช่วยเราเลือกคณะแอดมิชชั่นกลางกันหน่อยนะ ไปเที่ยวด้วย เลือกคณะด้วยนี่ลำบากแน่ๆเรยย 55
เฮ้ออออ...เมื่อไหร่จะผ่านช่วงนี้ไปซ้ากที
คิดถึงเพื่อนๆมากๆๆๆเลยนะตอนนี้อะ อยากไปเข้าค่าย หรืออะไรก้อได้ ที่จะได้ทำอะไรด้วยกันตลอดเวลา 555 มีใครอยากเหมือนเรามั่งมะ มาเม้นท์ๆๆกันนะ
รักๆๆๆนะ ตอนนี้รอให้ถึงหลังสงกรานต์อยู่.. ธิเอ๊ยยย เราเอาจริงนะ เตรียมตัวไว้ได้เลย 55555555
แล้วเจอกานนะ!!
เอ้อ..หวาดดีปีใหม่น้า
March 26 PROMจบแล้ววแล้วพูมก้อได้พรอมคิง เย้ๆๆๆๆ แกเท่มากเลยแหละวันนั้นอะ(ลืมไปไม่ได้บอก)
เออ! วันนี้วันเกิดมีน HAPPY BIRTHDAY น้า
ก็หนุกดีนะ อยากให้มีอย่างงี้อีก แต่คงต้องรอตอนพวกเราซักคนแต่งงาน 555
ป.ล. จั่น ศิลป์-ฝรั่งเศสน่ารักดีแฮะ 555 March 16 ปิดเทอมที่แสนเหี่ยวเฉา!!!ปิดเทอมที่สุดจะเหี่ยวเฉา!!! สำหรับเรานะ +_+
ก็มันน่าเบื่ออะเวลาที่ไม่มีอะไรทำ ไม่มีจุดมุ่งหมายในชีวิตเนี่ย
ว่าแล้วเราก็เลยอยากไปเที่ยว อยากไปเล่นกับเพื่อนๆบ่อยๆอะ
แต่ก็ไม่ได้หรอกเนอะ
เบื่อจังเลย เซ็งด้วย (ไม่เหมือนกันนะเบื่อกะเซงอะ55)
เมื่อไหร่เราจะหายบ้าบอหลงๆลืมๆเหม่อๆซะทีนะเนี่ย
รู้สึกว่าตอนนี้ไม่มีความสุขอย่างรุนแรง
จนมันจะกลายเป็นชีวิตประจำวันของเราไปซะแล้ว
ถ้าเข้ามหาลัยเมื่อไหร่เราก็คงจะหายได้ซะที
แต่ว่าก็ไม่อยากให้ถึงตอนนั้นเลย..
บางทีเวลาเล่นเอ็มมันก็มีความสุขอะนะ
แต่เราก็ไม่ได้สุขจิงๆหรอก
เพิ่งเข้าใจนะเนี่ยว่าความรู้สึกอย่างนั้นมันเป็นยังไง
เฮ้ออออออ..ชีวิตเรานี่มันแสนเหี่ยวเฉาจังอะ
ใครก้อได้ช่วยด้วย! (ตะโกนร้องสุดเสียง)
แล้วก้อ.. ตอนนี้เราเพิ่งกลับมาจากหัวหินหมาดๆ
แดดร้อนเปรี้ยงปร้างจนตัวดำปิ๊ดปี๋เลย
เสร็จแน่!!..อุตส่าห์ชโลมครีมกันแดดแต่ไม่เห็นจะได้อะไรเล้ยย
ไปทะเลกะเพื่อนรอบนี้เราเล่นไพ่เป็นเพิ่มขึ้นหลายอย่างแหนะ
เล่นไพ่นี่มันสนุกจิงๆแฮะ 555
ถึงสุดท้ายจะหมดเนื้อหมดตัวเพราะป๊อกเด้ง กะสมสิบอะนะ
เรานี่ชั่งไม่มีดวงเรื่องการพนันเล้ย ก้อคนดีที่น่ารักก็อย่างงี้อะแหละ 55
แล้วตอนนี้เราก้อจะกลับมาใช้ชีวิตอย่างเดิม
ตื่น11โมง อ่านการ์ตูน เล่นเอ็มถึงตี2 อาบน้ำเสร็จตี3
อ่านการ์ตูนต่อ แล้วนอนตี4
มีความสุขเจงๆเล้ยย น้ำตาจะไหล! 555
ตอนนี้เราก็เฝ้ารอให้ถึงทริปเกาะเสม็ดไปเก็บเห็ดกัน
หวังว่าจาไปกันได้เยอะๆน้า
ใครจะเปลี่ยนใจไปเพิ่มมาบอกเราด่วนๆๆเลยละกัน
แล้วเจอกันๆ
เหงา!
แล้วก็
เศร้า!
เนอะ
|
|||||||||||
|
|