chalothorn's profile=[SunSHiNE]=PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    March 04

    [จบแล้วว - ศา ลา ยา - ]

    หมดปีเร็วจัง
    อดเป็นเฟรชชี่ซะแระ
    ตอนนี้เพิ่งจะมาเสียใจที่จะไม่ได้อยู่ศาลายาแล้ว
    สงสัยจะคิดถึงศาลายาแน่ๆ
    โดยเฉพาะคอนโด
    ที่เราใช้ชีวิตอยู่มากกว่าที่ L หรือห้องเรียนไหนๆ
     
    5 5 5
     
    ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ทำให้เราสนุกตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่
    แล้วก้อเมททั้งสามคนของเรา
     
     
     
    (หรือว่าสี่..ถ้ารวมคิด  หรือว่าห้า..ถ้ารวมปัน 555)
     
     
    แล้วก้อขอบคุณเพื่อนๆหลายๆคนที่ช่วยสอนหนังสือเรา แหะๆๆ
    จะไม่ลืมบุญคุณไปตลอดชีวิต (ปีหน้าก้อฝากตัวต่อนะ)
     
                       
    (แหม่ มันค้องกันจริงๆ)
     
    สุดท้ายขอขอบคุน
    A032
    A095
    B095
    C052
    ที่พวกเราไปใช้บริการบ๊อย~บ่อย
     
     
                                                 
     

                                         

                                                         (ตัวอะไรวะวะนี่?)

                                                              

    ป.ล. พวกแกทุกโคน---คิดถึงทุกคนโคดๆๆๆเหมือนเดิม! สอบเสร็จทุกคณะเมื่อ่ไหร่เจอกาน!!

    ป.ป.ล. อัศ ยัติ คู้ ยมก .... ฉงนคิดถึงพวกแก

    ป.ป.ป.ล. ไอเชง ปีหน้าไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว แต่เจอกันแน่ ขอบคุนที่คอยฟัง+เข้าใจเรามาตลอดนะ ร้กกแกโคดๆ

     

    October 08

    หมด 1 เทอมแล้วค้าบ ><

    เย้!!
     
    ยะโฮ่ว!!
     
     
     
     

    นี่เปนการอัพบล็อกครั้งแรกของเรา หลังจากครั้งสุดท้ายคือตอนที่เอนท์ติดหมาดๆ..

    นานเปนชาติเลยแฮะ  - -"

     เทอมนึงนี่มันผ่านไปเร็วโคดๆเลยนะเนี่ย อีกแป๊บเดียวก้อจะไม่ได้อยู่ศาลายาซะแร้ว

    ความรู้สึกหลังจากผ่านชีวิตมหาลัยมา 1 เทอมนี่ไม่สามารถบรรยายได้ 5555555

    สภาพของเราตอนนี้เหมือนกรรมกรที่ผ่านการโบกปูนอย่างหนัก

    ชั่วโมงนอนน้อยประมานวันละสามชั่วโมง (คำบรรยายของแม่)

     

     

    55555 ก้อดีนะ สนุกดี ชีวิตเด็กหอ(คอนโด)อันอิสระเสรีเนี่ย

    แต่การอยู่กะเพื่อนๆ 24 ชม.ทุกวันนี่ก้อทำให้เรารู้ว่าเราเปนพวกโลกส่วนตัวสูงเหมือนกันแฮะ 555

    ตอนแรกที่มาอยู่ศาลายาเราเง้าเหงาจิงๆ หลายคนคงคิดว่าเราติดเพื่อนเก่า 555

    แต่ตอนนี้นี่สนุกสนานแล้วนะ ถึงจะดูไร้สาระไปวันๆ (ก้อไร้สาระจิงแฮะ)

    จากตอนแรกที่ยังงงๆ อยู่ว่าตัวเองเลือกถูกรึป่าวที่มาอยู่รามา ตอนนี้เราดีใจ๊ดีใจที่ได้อยู่ที่นี่

     __________________________________

     

     

    หลังจากอยู่ศาลายามา 4 เดือน เราก้อได้ค้นพบสัจธรรมใหม่ๆบรึ้ม 555

    แค่ชีวิตมหาลัยเทอมเดียวเนี่ย รุสึกประสบการณ์โชกโชนขึ้นเยอะโคด

    ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ๆ สังคมใหม่ๆ ทำให้เรารู้ว่าคนมีหลายแบบ หลายนิสัยจิงๆ

    แระก้อได้รู้ว่าบางคนจะมองแค่ภายนอกไม่ได้จิงๆด้วย

    แค่สี่เดือนแต่รุสึกเหมือนผ่านมาเยอะแยะมาก

    ทั้งเพื่อนใหม่ ที่เรียนใหม่(คอนเสิร์ตบ่อยดีมาก)

    การสอบแย่ๆใหม่ๆ กับคะแนนที่เน่าๆเฟะๆ

    นอนน้อยยิ่งกว่าเก่า เล่นเกมดึกดื่น สเร่อไปลงบอล

    กอดคอกันเมากลับคอนโดจากหน้ามหาลัย แล้วยังเจอคนบ้าตอนอยู่คนเดียวอีก

    ชีวิตนักศึกษาแพทย์มันชั่งสนุกสนานจิงๆเรย 5555

     

     

    แต่ที่แน่ๆเราได้อะไรมาเต็มเปี่ยมเรยล่ะ

    คนเรานี่มันก้อแปลกเจงเจ๊งเลยว่ะ

    บางทีถ้าเราไม่ต้องพยายามเข้าใจอะไรก้ออาจจะดีกว่าก้อได้เนอะ

    (งงกันอะดิ พูดพล่ามไปงั้นอะ 55555555555 หุหะหุหะ)

     

    ตอนนี้จะว่ามีความสุขมันก้อมีอะนะ แต่บางทีมันก้อเหมือนกับขาดอะรัยไป

    เหมือนไม่ได้มีความสุขจิงๆอะ ชีวิตไม่มีจุดหมายเรย

    ตอนนี้ต้องการอุดมการณ์อย่างแรง

    โอ้ว!!มีไคเปนเหมือนเรามั่งปะ 5555

     

            

     

    ปิดเทอมแร้วอยากไปเที่ยวไกลๆอย่างรุนแรง อยากค้างคืนบนเกาะร้างอะ

    แต่ก้อไม่ค่อยจะว่างกันเลยใช่มะฮะยะมะ แต่ไม่เปนรัย!! ยังไงก้อ 13 เข็มละกันเนอะ

    ปิดเทอมนี้ขอเจอกันบ้างละกันนะ

    คิดทึ้งคิดถึง!!

     

    ป.ล. โฮ้ยยย!!! คิดถึงพวกแกมากๆๆๆที่สุดในชีวิตเลยอะ

    ทุกคนทั้งที่ประเทศไทยและที่เมืองนอก พอไม่มีพวกแกเราก้อไม่มีคนบ้าบอด้วย

    สู้ๆๆนะ เราคิดถึงแกตลอดเวลา(จิงๆเรย จูบสจ๊วบสจ๊าบ)

    เข้ามหาลัยแล้วเหมือนเรายังไม่ได้เปิดเผยตัวตนที่แท้จิงเลยอะ กลัวสังคมรังเกียจ 5555

    ไว้ไปเที่ยวกันเหอะว่ะ ไม่ไหวแระ ผร๊าลล

    - -- - - - - - - - -- - -- - -- - -- - -- - -- - - - - - -

     

    เอ้อ...แล้วก้อตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเราจะลด ละ เลิกอบายมุขทั้งปวงแล้วนะยะ

    อย่ามาชวนให้ไขว้เขวซะให้ยาก 55555

     

          

     

     

    สุดท้าย!!

     

     

    Happy Birthday นะ!!

     

    ปุยฝ้ายย...

     

     

     

    5555555555555555555555555555

     

     

     

     

    May 17

    ^_^ ในที่สุด..!!

    ..ในที่สุดก็ได้ฤกษ์อัพสเปซ (ที่จริงไม่อัพเพราะขี้เกียจ)
     

     
     
    ......ในที่สุดเราก็ได้เป็น RA#42  แล้ว เย้ๆๆๆ
    (หลังจากที่รอออออออมานานมาก)
    ตอนนี้ก้อมี เรา ปิน ฟาง คิด ปิ๋ม ขวัญ อยู่ด้วยกันไปอีก 6 ปี
    แล้วเราสี่คนก็จะแชร์คอนโดกัน
    จะได้ปั่นจักรยานไปเรียนจริงๆแล้ว เย่!ดีใจๆ 555
     
    ดีใจกะเพื่อนๆทุกคนด้วยนะ!!!
    ตอนนี้พวกเราก็มีที่เรียนกันหมดแล้ว 555
    ถึงจะเหลือพวกแกบางคนที่รอทันตะ วิดวะ จุฬาฯ
    แต่คะแนนอย่างนั้นติดชัวร์ๆๆอยู่แล้ววว
    จิงๆนะ..ไม่ติดให้เตะที่กระดูกเชิงกรานเลยอะ
    ขอบคุนพวกแกที่ทนฟังเราบ่นๆๆระหว่างรอประกาศผลตลอดเวลา
    (ไม่อยากจะเชื่อว่าคะแนนอย่างเราจะติดทันตะ จุฬาฯอะ 555)
    แล้วในที่สุดเราก็เลือกหมออยู่ดีแหละ ถึงจะแอบลังเลเล็กน้อย (ก็แค่เล็กน้อย)
     
    ...ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว...
    พักนี้ทุกคนก้อเริ่มไม่ว่างกันแล้ว ถึงจะว่างก็ว่างไม่ตรงกัน
    ใกล้จะถึงเวลาที่นร.ทุนจะไปต่างประเทศกันแล้วด้วย
    นี่คือของจริงแล้วอ่ะสิ!! ทุกคนต้องแยกกันจริงๆแล้วใช่มั้ย!!
     
    พวกที่อยู่จุฬาฯเป็นชนกลุ่มใหญ่อย่าลืมชนกลุ่มน้อยแบบพวกเรานะ
     
    ตอนนี้ทุกคนก็เจอเพื่อนใหม่ๆเยอะแล้วล่ะสิ
    เราก็เริ่มรู้จักเพื่อนที่รามาแล้ว (แต่ยังจำไม่ค่อยได้อ่ะ55)
    ยังไงก้ออย่าลืมนะว่า เรารักพวกแกที่สุดๆๆ มากๆๆ จิงๆ!!
    ทุกคนเป็นคนสำคัญมากๆๆๆของเรานะ
    อย่าเรียนหนักมากจนลืมกันล่ะ
    (ก้อรุ้อยุ่แล้วว่าไม่มีทางลืม ไม่รู้จะพูดทำไมบ่อยๆ55)
    แล้วนัดเจอกันบ่อยๆนะ
    พวกเรา!!!สู้ๆๆสู้ตาย!!!!
     
     
     
     
      
     
     SCC#23  คิดถึงทุกคนนะยะ โชคดีนะเพื่อนๆ >_<
     
     TU#66
     EN#23
     814-937-28  เพื่อนที่ดีที่สุดของเรา รักๆๆๆๆๆมากๆๆๆสุดๆๆๆๆเล้ยยย ^^
    April 22

    บ้าจิง

     หุหะหุหะ
     
     
     
    ตีสามสี่สิบแล้วอ่ะ
     
     
    ยังไม่ได้อาบน้ำเรย
     
     
    ยังไม่อยากนอนด้วย
     
     
    ทำอารัยดี?
     
     
     
     
     
    ไม่มีไรทำ
     
    เลยมาบ่นเล่น
     
    มีอะไรมะ?
     
     
    อ่านอยู่ล่ะสิ
     
    กำลังคิดว่าไม่น่าเข้ามาดูเลยใช่ม้า..
     
    555555555
     
    ------------
     
    เอาหน่า...
     
    ก้อเราคิดถึงเพื่อนๆๆทุกคนน้ะ ^_^
     
     
     
     
             
     
     
    ใบประกาศฯตลกอะ อาจารย์ต้องแอบขำแน่เลย 5555
     
    April 11

    ฝันร้ายยยสุดๆๆๆ!!!

     

    เย่!!

     

    เป็นงัยกันมั่งง!!!

     

     

     

    (ดูเสะเพื่อนๆ เราใส่รูปในบล็อกได้แล้ววอะ 5555)

     

    อยู่บ้านทุกวันเฉยๆมันน่าเบื่อว่าปะ???

    แต่ว่านะ..พรุ่งนี้ก็จะรู้คะแนนดิบแล้วว

    ประกาศหมอ จุฬาฯด้วย แต่เราก็เฉยๆอะนะ

    เพราะเราไม่ได้เลือกหมอ จุฬาฯ อยู่แล้ว 555 

     

     

     

     

    วันนี้ไม่มีอะไรทำเลย แล้วทุกคนก้ออัพบล็อกกันหมด

    เราก้อเลยทำมั่ง พยายามทำให้สวยๆด้วยนะเนี่ย ว่างจัด55

    ก้อทิ้งไว้ก่อนไปเที่ยวสงกรานต์ ไม่ค่อยอยากจะไปเลยด้วย

    พรุ่งนี้ก็ไปละ เพื่อนๆหลายๆคนก็คงจะติดหมอ จุฬาฯ

    ไปแล้วล่ะเสะ เชอะ!!! แล้วเราก้อเคว้งคว้างวังเวงเหมือนเดิม

     

    วันนี้ไปดู She's the man มา กะน้องสองคน 55

    ตลกดีอะ พระเอกบึ้กบั้กดี ผู้หญิงก้อสวยๆเต็มไปหมด

    เรานี่โรคจิตแฮะ 55 แต่ว่าเมื่อคืนฝันน่ากลัวมากๆๆๆๆ

    สยองสุดๆ ไม่ใช่เมื่อคืนสิ ต้องตอนเช้าเลยอะ

    เพราะฝันแล้วก้อสะดุ้งตื่นมาตอน 10โมง 55

     

    มาเล่าความฝันให้ฟังดีกว่า

    ก็ในฝันมีเรา เพื่อนๆห้อง 28 ผสมกับ 814อะไปเที่ยวกัน

    ที่ไหนไม่รู้ สวยๆเหมือนอยู่ต่างประเทศ

    มีบันไดสูงเป็นร้อยๆขั้น

    พวกเราก็เดินๆๆไปเรื่อยๆ บางคนก็นั่งรถเข็น

    ให้เพื่อนเข็นให้ 55 แล้วพอจะกลับ พวกเราก็เดินลงบันได

    ปุยฝ้ายเป็นคนเข็นรถให้เรานั่ง แล้วเพื่อนๆก็เล่นกัน

    แบบนั่งบนรถเข็นแล้วให้อีกคนผลักลงบันไดไป

    รถก็จะครืดๆๆไปตามขั้นบันไดลงไปถึงพื้นอะ

    ตื่นเต้นมากๆ ปุยฝ้ายเป็นคนผลักเราลงไป

    เราถึงพื้นโดยสวัสดิภาพ หวาดเสียวสุดๆ

    แล้วเราก็สลับกัน เดินย้อนกลับไปข้างบน

    ให้ปุยฝ้ายนั่งลงมามั่ง ตอนนี้ทุกคนเล่นเสร็จหมดแล้วอะ

    เหลือฝ้ายคนเดียวที่ยังไม่ได้เล่น

    ทุกคนก็รอเราอยู่ข้างล่าง พอปุยฝ้ายนั่งรถเข็นปั๊บ

    เราก็ผลักลงไป แต่มันไม่เหมือนทุกทีอะ

    รถมันแบบว่าเสียหลัก คนหลุดจากเก้าอี้

    แล้วอยู่ๆ ฟ้าก็มืดตื๋อเป็นตอนเย็นๆ ลมพายุพัดๆอะ

    เราก้อเห็นปุยฝ้ายหล่นลงไป แล้วก้อร้องว่า

    "เฮ้ย มันลงเร็วมากเลยอ้ะ!!"

    แล้วคนที่รออยู่ข้างล่างก็กรี๊ดๆๆกัน

    (รู้สึกจะเสียงหลิงอ่ะ ดังมากๆ)

    เราก้อตกใจโคดๆ รีบวิ่งตามลงไป พอลงไปถึง

    ปุยฝ้ายนอนนิ่งไปเลยอะ แล้วก็มีแผ่นๆอะไรลงมาทับๆตัว

    เต็มไปหมด รถเข็นแตกกระจาย

    พื้นรอบๆเป็นสีแดงๆอะ แต่ไม่ใช่เลือด

    รู้สึกจะเป็นกลีบกุหลาบ 55

    แล้วก้อมี อั๋น ปิ๋ม กะหลายๆคนยืนมอง

    ทุกคนทำหน้าเฉยๆมาก เราก้อกรี๊ดกร๊าดโวยวาย

    ร้องให้คนช่วยอะ มีภูมิวิ่งไปตามคนมาช่วย

    แล้วอีกแป๊บนึงอาจารย์กนกพรก็โผล่มา 55

    เราก็บอกว่าปฐมพยาบาลเร็วๆๆๆ

    อ.เค้าก้อหันมามองเราแบบ เราทำอะไรลงไปเนี่ย

    แล้วก้อพูดว่า "นั่นเค้า...แล้วไม่ใช่หรอ"

    เรานี่แบบ..ตกใจสุดๆ ร้องไห้โวยวาย

    แต่เพื่อนๆคนอื่นก้อยืนมองเฉยๆ เราก็ร้องไห้ว่าเราฆ่าปุยฝ้ายๆๆๆ

    กะลังจะวิ่งไปกอด แล้วก็ดันตื่นมา จบบบ!!!!!

    .....ตกใจสุดๆๆๆๆ นึกว่าเรื่องจริงด้วยอะ555

    แล้วตอนบ่ายๆก้อเลยโทรไปเล่าให้ปุยฝ้ายฟัง 

     

    ฝันบ้าอะไรฮะเนี่ย!!!! น่ากลัวสุดๆๆๆในชีวิต

    ไม่เอาแล้วนะนี่ 555

    ปุยฝ้ายยย ขอโทดนะแก...

     

    ยาวปะ ยังอ่านกันอยู่ป่าวอะ 555

    พรุ่งนี้ก้อรู้คะแนนกันแล้วนะ

    ใครที่เลือกหมอ จุฬาฯก้อโชคดีๆๆกันนะ

    เราจะรอฟังข่าวดีของพวกแก!!

    แล้วก้อช่วยเราเลือกคณะแอดมิชชั่นกลางกันหน่อยนะ

    ไปเที่ยวด้วย เลือกคณะด้วยนี่ลำบากแน่ๆเรยย 55

     

      เฮ้ออออ...เมื่อไหร่จะผ่านช่วงนี้ไปซ้ากที

     

     

     

    คิดถึงเพื่อนๆมากๆๆๆเลยนะตอนนี้อะ

    อยากไปเข้าค่าย หรืออะไรก้อได้

    ที่จะได้ทำอะไรด้วยกันตลอดเวลา 555

    มีใครอยากเหมือนเรามั่งมะ

    มาเม้นท์ๆๆกันนะ

     

         

     

    รักๆๆๆนะ

    ตอนนี้รอให้ถึงหลังสงกรานต์อยู่..

    ธิเอ๊ยยย เราเอาจริงนะ เตรียมตัวไว้ได้เลย

    55555555

    แล้วเจอกานนะ!!

     

     

    เอ้อ..หวาดดีปีใหม่น้า

     

    March 26

    PROMจบแล้วว

     ในที่สุดพรอมก็จบลงไปแล้วหลังจากที่รุ่งโรดตื่นเต้นกับการเลือกชุดมานาน 55  วันงานมีน ปุยฝ้าย แอมป์ หลิง มาทำผมที่เดอะมอลล์แถวบ้านเราตั้งแต่ 11โมง  แต่ละคนก็เลือกทรงเอาไว้ แต่พอทำออกมาไม่เห็นจะเป็นอย่างที่เลือกซักคน โดยเฉพาะหลิงกับปุยฝ้าย อลังการใหญ่มาก แต่น่ารักดีนะ ชอบๆๆ  เสร็จแล้วก็ไปกิน KFC กันต่อด้วยผมฟูๆใหญ่ๆ เดินไปไหนก็มีแต่คนหันมามอง  คนอื่นคงคิดว่าพวกเรา5คนทำผมประหลาดๆมาเดินห้างแน่เลย 555
     
     แล้วพวกเราก้อกลับบ้านมาแต่งหน้ากัน พี่ที่แต่งให้นี่เก่งมากเลยแฮะ  แต่งออกมาทีอย่างกับคนละคนแหนะ เป็น the swan อะ 55  แต่ขำที่สุดตอนที่พี่เค้าแต่งแล้วทำหน้าอะฮ้าๆ แล้วก็ทำเสียงจึ๊ดสจั๊ดสแบบพอใจ  (ขอโทษที่พวกเราพูดว่าเราเหมือนตุ๊ด กะเทยให้เค้าได้ยิน 55)  ไม่อยากจะเชื่อว่าเราใช้เวลา5คนแต่งตัวตั้งแต่ 11โมงถึง 5โมงเย็น 555
     
     เพื่อนๆแต่ละคนสวย+เท่มากๆๆๆเลยอะ ทุกคนเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง  ทำไมถึงสวยกันขนาดนี้ฮะ???? จริงๆพรอมนี่ก็สนุกดีนะ ถึงตอนแรกๆจะไม่มีอะไรทำเล้ยย  ก็ต้องเดินไปเดินมา เดินก็ลำบาก เกือบจะล้มไปหลายรอบ  แต่ตอนที่สนุกสุดก็ตอนคอนเสิร์ตอะแหละ นานๆจะได้เต้นๆๆซะที  เราอุบาดมากเลยอะ 5555 ขอโทดทุกคนที่เห็นนะ  แต่เสียดายอะ หลิง น้องหนิน ธิ ปุ๋ย บุ้ง ฯลฯ หายไปไหนฮะ ไม่มาเต้นด้วยกัน ><
    แล้วพูมก้อได้พรอมคิง เย้ๆๆๆๆ แกเท่มากเลยแหละวันนั้นอะ(ลืมไปไม่ได้บอก)
     
     แล้วเราก้อกลับบ้านไปกินมาม่ากับฝรั่งต่อ แล้วก็คุยๆๆ นอนตี4 ตื่นเที่ยงเป๊ะ แล้วก็ไปสยาม ไล่มีนกลับบ้าน เพราะพวกเราจะซื้อของขวัญให้มีน 555
    เออ! วันนี้วันเกิดมีน HAPPY BIRTHDAY น้า  (เอาปากใหญ่ๆของเราไป)
     
    ก็หนุกดีนะ อยากให้มีอย่างงี้อีก แต่คงต้องรอตอนพวกเราซักคนแต่งงาน 555
    ป.ล. จั่น ศิลป์-ฝรั่งเศสน่ารักดีแฮะ 555
    March 16

    ปิดเทอมที่แสนเหี่ยวเฉา!!!

    ปิดเทอมที่สุดจะเหี่ยวเฉา!!! สำหรับเรานะ +_+
     
    ก็มันน่าเบื่ออะเวลาที่ไม่มีอะไรทำ ไม่มีจุดมุ่งหมายในชีวิตเนี่ย
    ว่าแล้วเราก็เลยอยากไปเที่ยว อยากไปเล่นกับเพื่อนๆบ่อยๆอะ
    แต่ก็ไม่ได้หรอกเนอะ
     
    เบื่อจังเลย เซ็งด้วย (ไม่เหมือนกันนะเบื่อกะเซงอะ55)
    เมื่อไหร่เราจะหายบ้าบอหลงๆลืมๆเหม่อๆซะทีนะเนี่ย
    รู้สึกว่าตอนนี้ไม่มีความสุขอย่างรุนแรง
    จนมันจะกลายเป็นชีวิตประจำวันของเราไปซะแล้ว
     
    ถ้าเข้ามหาลัยเมื่อไหร่เราก็คงจะหายได้ซะที
    แต่ว่าก็ไม่อยากให้ถึงตอนนั้นเลย..
    บางทีเวลาเล่นเอ็มมันก็มีความสุขอะนะ
    แต่เราก็ไม่ได้สุขจิงๆหรอก
    เพิ่งเข้าใจนะเนี่ยว่าความรู้สึกอย่างนั้นมันเป็นยังไง
    เฮ้ออออออ..ชีวิตเรานี่มันแสนเหี่ยวเฉาจังอะ
    ใครก้อได้ช่วยด้วย! (ตะโกนร้องสุดเสียง)
     
    แล้วก้อ.. ตอนนี้เราเพิ่งกลับมาจากหัวหินหมาดๆ
    แดดร้อนเปรี้ยงปร้างจนตัวดำปิ๊ดปี๋เลย
    เสร็จแน่!!..อุตส่าห์ชโลมครีมกันแดดแต่ไม่เห็นจะได้อะไรเล้ยย
    ไปทะเลกะเพื่อนรอบนี้เราเล่นไพ่เป็นเพิ่มขึ้นหลายอย่างแหนะ
    เล่นไพ่นี่มันสนุกจิงๆแฮะ 555
    ถึงสุดท้ายจะหมดเนื้อหมดตัวเพราะป๊อกเด้ง กะสมสิบอะนะ
    เรานี่ชั่งไม่มีดวงเรื่องการพนันเล้ย ก้อคนดีที่น่ารักก็อย่างงี้อะแหละ 55
     
    แล้วตอนนี้เราก้อจะกลับมาใช้ชีวิตอย่างเดิม
    ตื่น11โมง อ่านการ์ตูน เล่นเอ็มถึงตี2 อาบน้ำเสร็จตี3
    อ่านการ์ตูนต่อ แล้วนอนตี4
    มีความสุขเจงๆเล้ยย น้ำตาจะไหล! 555
     
    ตอนนี้เราก็เฝ้ารอให้ถึงทริปเกาะเสม็ดไปเก็บเห็ดกัน
    หวังว่าจาไปกันได้เยอะๆน้า
    ใครจะเปลี่ยนใจไปเพิ่มมาบอกเราด่วนๆๆเลยละกัน
    แล้วเจอกันๆ
     
     
     
     
     
    เหงา!
     
     
    แล้วก็
     
    เศร้า!
     
    เนอะ
    February 07

    หมดเวลาแล้วนะ สามปี..

    อยากบอกความรู้สึกของเรามั่ง ไม่ตามกระเเสเช่นกัน..แค่อยากอ่ะ 55
     
    เราคงไปเม้นท์ของคนอื่นหลายครั้งแล้ว
    แล้วก็พูดอะไรซ้ำไปซ้ำมาด้วย
    แต่แบบจริงใจ ไม่มีเว่อร์เลยนะเนี่ย
     
    ตอนนี้เวลาแทบไม่เหลือแล้วนะ..
    สามปีที่ผ่านมามันแสนสั้นมากๆเลย
    ตอนนี้เราว่าทุกคนก็คงรู้สึกเหมือนกันแหละ
    พวกเราพบกันเพื่อจากจิงๆด้วย
    ไม่อยากเชื่อเลยว่า คนที่เราได้รู้จักแค่สามปี
    แต่ทำไมเวลาจะจากมันถึงเศร้าขนาดนี้
     
    ไม่คิดเลยนะว่าพวกเราจะสนิทกันได้มากขนาดนี้
    วันแรกที่เห็นหน้ากันนี่ บางคนยังไม่ถูกชะตาด้วยซ้ำ 55
    พวกเราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะมากเลยนะ
    ทั้งตอนสนุก สุข ทุกข์ ครบหมดแล้วล่ะ
    เพราะอย่างนี้มั้ง เราก้อเลยรักพวกแกมากๆ
    เราเลยอยากให้เวลาที่จะถึงมันยืดออกไปอีกนิดก้อยังดี
    แต่ก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วใช่มะล่ะ
     
    เห็นกันทุกวันมาตั้งนาน
    แล้วพอถึงวันนึงก็ต้องอยู่กันไกลมากๆๆอย่างงี้
    เราจะไม่พูดอีกแล้วหละว่า...อย่าลืมกันนะ
    เพราะเราเชื่อว่าคงไม่มีใครลืมใครได้หรอก
    ที่เศร้านี่ก็แค่เพราะว่า
    พวกเราจะไม่ได้อยู่ใกล้ๆกัน
    จะไม่ได้เห็นหน้ากันทุกวัน
    จะไม่ได้คุยเม้าแตกกันทุกวัน
    ไม่ได้แกล้งล้อกันเหมือนตอนนี้อีกแล้ว
     
    แต่ว่าพอเวลาผ่านไป มันก็คงไม่เศร้าเหมือนตอนนี้อีกแล้ว
    แต่ทุกเรื่องที่ผ่านมา พวกแกต้องจำไว้ให้ดีนะ
    ทุกอย่างที่พวกเราเคยทำด้วยกัน จะไม่ลืมใช่มั้ย
    แค่ไม่เจอกันทุกวัน ไม่ได้หมายความว่าเราจะเลิกเป็นเพื่อนสนิทกัน
    ยังไงเราก็จะคิดถึงกันอยู่แล้วนี่เนอะ
    ถึงทุกคนต้องไปตามทางของตัวเอง
    แต่ว่าสิ่งที่เชื่อมพวกเราไว้ด้วยกันก็คือมิตรภาพใช่ม่า
    คงจะสนุกดีเนอะ ที่พวกเราจะมารวมตัวกัน เจอกันบ่อยๆตอนที่
    เป็นหมอ หมอฟัน วิศวกร สถาปนิก หรืออะไรทุกอย่างอะ
    ใครแต่งงานก็แจกการ์ดด้วย (ใครคนแรกอะ ตื่นเต้นน55)
     
    ถึงตอนนี้ อยากบอกทุกคนเลยว่าเรารักพวกแกจิงๆ
    ไม่ได้พูดๆไปงั้น
    ขอบคุณที่ได้มารู้จักกัน เป็นเพื่อนกัน
    ชีวิตนี้จะหาเพื่อนสนิทขนาดนี้ได้ซักกี่คนกันเนอะ
    อยากบอกว่าพวกเราโชคดีมากๆ ตั้งแต่ตอนที่ได้เข้ามาอยู่เตรียมฯ
    มาอยู่ 814 อยู่ 937 แล้วก้อ28
    เราว่า..ทุกอย่างไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก
     
    ต่อไปนี้ถึงจะไม่ได้อยู่ด้วยกันอีกแล้ว
    แค่ทุกคนยังคิดถึงกัน
    ยังไงพวกเราก็จะยังเป็นเพื่อนรักกัน เหมือนเดิมนะ
    January 26

    ไม่มีอรัย ขี้เกียดอ่านหนังสือ

    ในที่สุด วันนี้ ตอนนี้ เราก็ยังไม่ได้อ่านไรเป็นชิ้นเป็นอัน
    แต่ไม่เปนไร วันนี้พักผ่อน(อีกแล้ว)ก่อนน่ะ 555
    ไม่ได้เขียนมาหลายวัน
    ตั้งแต่ก่อนไปดูคอนเสิร์ตอีก
    แต่ไปเล่าไว้ในบล็อกแอมป์เเล้วอะ 55
    แต่ลืมอีกเรื่อง เจอSTEVEด้วยอะ
    อ.ฝรั่งที่สอนห้องเราอะ เค้ามาดูกะแฟน
    แล้วพอดีมีใครซักคนในbacksteert นั่นแหละ เดินออกมา
    คนก้อกรี๊ดกร๊าดๆ วิ่งไปมุงๆกัน เเล้วSteveก้ออุ้มแฟนเค้าขึ้นมา
    ให้มองเห็นสูงๆอ่ะ ตกใจเลยแต่น่ารักดี หวานแหวว วี้ดวิ่ว 55
    อยากเห็นจังอะ ว่าที่เค้ามาสัมภาษณ์เราจะเอาไปออกช่องไหนป่าว
    555 อุบาดแน่อะ ถ้าเค้าเอาตอนที่เราร้องเพลงไป
     
    เมื่อวานนี้ได้อ่านไดอารี่ของปุยฝ้ายแล้ว
    55 น่ารักดีนะพวกแกอะ ทำไมเขียนไดกันหมดทุกคนเลยอะ
    หรือว่ามีเราคนเดียวที่ไม่มีได เพระเราขี้เกี๊ยดขี้เกียด
    แล้วก็กลัวคนอื่นมาเห็นอะ 555
    ตลกดีเนอะ ทุกคนก็ต้องมีความลับกันหมดเลยจิงๆด้วยอะ
    แต่ตอนนี้เรารู้หมดแร้ววว ระวังตัวไว้นะ!!! (ไอหลิงด้วย--ล้อเล่น55)
    ตอนนี้สองอาทิตย์เอง ได้ข่าวว่ารร.จะเลื่อนให้สอบติดกันสามวัน
    ก้อเกือบจบม.ปลายจิงๆและ
    ตอนนี้ผู้ชายทุกคนก็โคดหล่อเรย
    ผิวสีน้ำผึ้ง ผมทรงทหาร 55
    แล้วมหาลัยจาเป็นไงกันวะเนี่ย ตื่นเต้นน
     
    วันนี้แอมป์กะเดือนไปแข่งตอบปัญหา แอมป์เจอคู่กรณีเก่า
    ถ่านไฟคุเปรี้ยงป้างเลยใช่ปะ 555
    อย่าให้เกิน10คนนะ เด๋วจะไม่สมกุลสตรีไทย
    ไปละ ทำฟิสิกดีก่า
    บายๆๆ
    January 19

    เหลืออีก 15 วัน

    ตีสอง ห้าสิบสองนาทีแล้วว ยังไม่ง่วงเลย

    มาอัพถี่ปะหละแต่เดี๋ยวก็คงไม่ได้อัพไปอีกนานนนละ

    วันนี้ไปบริจาคเลือด แต่ก็รุ้สึกเช้ยเฉย

    เหมือนไม่ได้ไปบริจาคมา 55

     

    รวมพรุ่งนี้เราก็ได้หยุดกัน 6 วัน

    เพราะรด.ไปเขาชนไก่
    ก้ดีนะ หยุดยาวกว่าปีใหม่อีก
    แต่ก็ต้องมานั่งอ่านหนังสืออยู่ดีไม่ใช่เร้อะ!!!
    ..ก็มันเหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียวก็แอดมิชชั่นแล้วหนิ 
     
    ตอนนี้เพิ่งมาคิดได้ ว่าเหลือเวลาได้นั่งเรียนในห้องเรียน
    อีกแค่ 14 วันเองนะ 14อะ!! สองอาทิตย์พอดีเป๊ะๆเลย
    พอจบไปแล้วเราก็คงจะไม่ค่อยได้เจอเพื่อนๆกันอีกแน่ๆอะ
    เพราะดูแต่ละคนจะเรียนสิ ความฝันนี่คนละทางกันเล้ย
    ถึงหลายคนจะเป็นหมอ แต่แค่คนละสถาบันกันก็ไม่ได้เจอหน้ากันแล้ว
    ยิ่งถ้าได้ต่างจังหวัดอีกนี่คงเจอกันลำบากแน่เรยอะ
    แล้วยังคนที่ได้ทุนไปเมืองนอกอีกนะเนี่ยะ..
    เร็วเนอะว่าปะ ตอนนี้เราอยากกลับไปเป็นนร.ม.3ใหม่
    มาสอบเข้าม.ปลายใหม่ แต่ว่าเจอเพื่อนหน้าตาเดิมๆแบบนี้อีกรอบอะ
    ถ้ามีกด replay ก็ดีสิเนอะ 5555
     
    ตอนเข้าม.4 ใหม่ๆ เรายังไม่รู้ว่าใครนิสัยเป็นไง
    เราก็แอบไม่ชอบบางคนด้วยหวะ 55
    ทุเรดเนอะ เป็นพวกอคติชอบคิดไปเองจากท่าทางคนอื่นอะ
    แต่แหม พวกแกยังไม่ชอบเราเรยนี่หว่า
    ใช่ปะ! ปุยฝ้ายกะจิ๊กคิดว่าเราประหลาด
    เพราะว่าเราเสียงใหญ่(เออออ ใช่ซี้!!!) แถมยังเมล์ยาวด้วยหนิเนอะ555
    แล้วแอมป์นี่ก็เรียบร้อยหวานแหววในmsnอย่างเว่อร์
    555 แล้วก็..สมาธิที่พวกเราเลือกธิเป็นหัวหน้าห้องตั้งแต่ม.4
    เพราะชื่อธิแปลก (ขอโทด 55)
    จำตอนที่เรียนแอโรบิกได้ปะ เพิ่งมาคิดว่าตอนนั้นเต้นอะไรกันไปอะ
    ตลกเนอะ ทำไปได้ 55..แล้วก็วิชาสุขศึกษา(เหอะๆ)
    โครงงานทำความสะอาดอะไรนั่นอะ (ของคนนั้นอะ)
    เราว่าเพราะงานนี้แล่ะยิ่งทำให้พวกเราสามัคคีกันเข้าไปใหญ่เลย 555
    ตอนนั้นโมโหกันใหญ่ พอมาคิดตอนนี้ก็ตลกดีเนอะ
    เสียดายเวลาจังอ้ะ น่าจะมีเวลานานๆเยอะๆกว่านี้หน่อย เฮ้ออ
    ไม่เอาดีละ เลิกพิมพ์ เดี๋ยวไปคุยโม้เม้ากันที่โรงเรียนดีกว่า
    เดี๋ยวไม่มีเรื่องคุย 555
                         _________________________________
     
    (playground เพลงชื่ออะไรไม่รู้มันยาวเกินไปขี้เกียดพิมพ์ 555)
     
     
    ทุกครั้งที่เราได้เจอกันนั้นช่างแสนสุขใจ
    เฝ้าแต่นับเวลาที่ผ่าน เมื่อไหร่จะถึงวันที่เฝ้ารอวัน
     
    แต่ว่าเวลาที่หมุนผ่านไป
    มันบังคับให้เราต้องไกลกันอีกในไม่ช้า
    ก่อนทุกสิ่งจะไม่อาจย้อนกลับมา
    ฉันอยากจะขออะไรสักอย่างก่อนจะได้ไหม
    โปรดเถอะ..

    ขอให้ช่วงเวลาดีๆ อยู่กับเราไปอย่างนี้
    เป็นความทรงจำที่จะไม่ลบไปจากใจ
    อยากขอให้เธออยู่นานๆ ได้ไหม
    เพราะช่วงเวลานี้ คือช่วงชีวิตที่ดีที่สุดของฉัน

    ทุกสิ่งรอบกายในวันวันนี้ดูช่างสวยงาม
    แต่ไม่มีภาพใดที่สวยเกินกว่าภาพเธอคนนี้
    ในช่วงเวลาตอนนี้
    January 15

    หยุดๆๆวันครู

    ไม่มีไรหรอก..
    แต่ไม่ได้อัพมาน้านนานนานหน่านน่านน้านหนาน 55
     
    วันนี้เบื่อๆอะ ไม่อยากอ่านหนังสือเเล้วเรย..
    ตอนกลางวันเลยไปธรรมศาสตร์เป็นเพื่อนพี่ ตอนแรกจะไปนั่งอ่านหนังสือที่ห้องสมุดเค้าอะ
    พอเข้าไปนี่โอโห เงียบมากกกก อยู่ใต้ดิน ทางอย่างกะเขาวงกต
    เงียบขนาดถ้าเรอนี่ได้ยินไปเป็นไมล์ๆอะ 55
    พอนั่งๆอ่านไปแป๊บนึง(พี่ไปชมรม)เราก็ไปเข้าห้องน้ำ
    แล้วหาทางกลับโต๊ะที่เคยนั่งไม่เจอ เดินวนไปมาที่เดิมจนคนเดิมหันมามอง
    (เค้าคงงงว่าไอนี่ทำอะไรอยู่วะ) สุดท้ายก็เลยเลิกเลย กลับบ้าน 555
     
    แล้วเราก็ไปซื้อปากกาไฮไลท์ให้แอมป์ เห็นบอกว่าอยากได้สีส้ม พอดีเราอยากได้สีขมพู
    ก็เลยซื้อมา แล้วพอกลับมาออนเจอแอมป์
    แอมป์ก็บอกเราอย่างตื่นเต้นว่า "เนี่ยไปซื้อไฮไลท์สีชมพูให้นุ่นแล้วนะ"
    อะไรจะใจตรงกันขนาดนี้ฮะ 55 งั้นก็เอาทั้งสองอันไปให้มีนแล้วกันเนอะ
    (ปุยฝ้ายไม่ใช้อยู่แล้วหนิเน้อ)
     
    วันศุกร์ที่แล้วที่ไปพารากอนอะ ก้อดีนะ แต่ถ้า400กว่าบาทนี่ไม่คุ้มอย่างแรงเลย
    สงสารต่างชาติที่มาวันนั้นจัง เค้าคงคิดว่านร.ไทยป่าเถื่อนไปเลยอะ 55
    แล้วไงล่ะ! รุ่งโรดถ่ายรูปอย่างงั้นอีกแล้วอะ ตลกเนอะ หัวเราะเข้าไป
    ขำให้หน้าแดงเลย แล้วเอามาลงบล็อกด้วยนิ ใช่ซิ ก็เราไม่ใช่คนนั้นหนิ (ล้อเล่น55)
     
    วันอังคารขอให้สอบมหิดลกันได้น้า โชคดีๆๆๆ..
    January 03

    อัพๆๆ

     วันนี้มาอัพบล็อกครั้งแรกของปี 49 ขึ้นปีใหม่แล้วแต่ทำมัยเรายังรู้สึกเซ็งๆเบื่อๆเหมือนเดิมเลยเนี่ยะ เบื่อเจงๆ อ๊ะ!แต่วันนี้เรามีความสุขวีดวิ่วมากๆเพราะเมื่อเช้านอนตื่นตั้ง11โมง (แต่เมื่อคืนก้อนอนตี4กว่าอ่านะ....) เมื่อคืนนี่ไม่น่าเล้ยยย กะจะไปแกล้งเค้าแล้วสุดท้ายเราก้อเป็นที่งง เอ๋อ เด๋อ สเร่อแป๊ะ อีกแระ (แอมป์ล่ะ 555) จำไว้เล้ย เดี๋ยวจะโดน!!! สงสัยจังเลยอ่ะ ทำไมฮะ!!ทำไมเราถึงแกล้งคนอื่นไม่เคยสำเร็จซั้กที! แล้วก็ต้องไปอาบน้ำตอนตีสามกว่าๆ หนาวโคดๆ-----หลิงอะ ไม่คิดเรยแกว่าแกจะเล่นด้วย แต่สาเหตุก้อเพราะปินอะแหละเป็นตัวเริ่มต้นปินทุเรดหวะ แอมป์เอ๊ยย (หวังว่าปินคงจะไม่เข้ามาอ่าน 555)

     

     วันนี้เราก้อไม่ได้ทำอะไรอีกแล้ว ตื่นมาก็ไปซื้อของจับฉลากห้อง ซื้อของให้บัดดี้ แล้วก็กลับมานั่งเชคเมล์ต่อ ทำไมพักนี้รุ่งโรดถึงส่งแต่เมล์หวานเลี่ยนเชี่ยนแช่บอย่างงี้ล่ะ แหมๆๆๆๆ รู้นะๆๆๆๆๆๆ 55 (ขอโทด-ล้อรุ่งโรดอีกแล้ว) แล้วเมื่อคืนก้อเสียเวลามัวแต่เล่น งานอังกริดก็ยังไม่เสร็จ ตายๆๆๆ พรุ่งนี้ก็ต้องไปโรงเรียนแล้ว เราอยากไปเจอเพื่อนๆแต่ไม่อยากรู้คะแนนเน่าๆกับทำการบ้านเยอะๆเลย ว้ะ!! เป็นความขัดแย้งทางอารมณ์ใช่ปะ 55

     

     ตอนนี้ก็เหลือเวลาอีกแค่เดือนกว่าๆ เเต่รู้สึกเหมือนกับแค่เพิ่งอยู่ม.ปลายมาแค่ไม่นานเอง เสียดายจังยังใช้ชีวิตวัยรุ่นไม่เต็มที่เลย 555 ต่อไปนี้ไปวัดปทุมฯกันบ่อยๆนะ เงียบสงบมีความสุขชอบ ตอนนี้เราก้อเริ่มสับสนกะตัวเองอีกแระ ตกลงนี่อยากเป็นอะรัยกันแน่ ตอนแรกก้อว่ามั่นใจแล้วนะ แต่ตอนนี้เขวๆอีกแล้วอ่ะ หมอหรือหมอฟัน หรือว่าเราอยากเป็นหมอรักษาคนที่ทำฟันเป็น 555 แต่ก็ขอให้ติดซักอย่างเฮอะ ตอนนี้ไม่มั่นใจอะไรซักอย่างเเล้ว

     

     ต่อไปนี้เราจะไม่พยายามแกล้งใครอีกแล้วนะ มันบาปกรรม เลิกๆๆ แต่สาเหตุจริงๆแล้วก็คือมันไม่เคยแกล้งใครสำเร็จตังหาก 555 เออ!!!!!มีใครได้ดูต้อยติ่งบ้างง่ะ อดดูอะ 555 แย่ๆๆ

     

    ป.ล.เจี๊ยบ..พรุ่งนี้วันที่4วันเกิดแกเราจำได้น่ะ ไม่ลืมหรอกนะ ถึงปกติเราจะจำวันเกิดใครไม่ค่อยจะได้55 Happy Birthday ก่อนเลยละกาน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเจอกันอีกแต่เราคิดถึงแกนะ

    ป.ป.ล. หวังว่าปีนี้คงจะเป็นเหมือนหนังสือดวงที่ปุ๋ยเอามาให้อ่านนะ 555 ขอให้ตัวเองมีความสุข ขอให้คนที่อ่านอยู่มีความสุขด้วย 55

     

    ตอนนี้มีเพลงนึงเพราะมาก แต่เก่ามากๆสมัยอนุบาล หลายคนต้องรู้จักแหง เพราะมันเคยฮิตสุดๆๆๆๆ

    "มีอะไรอ๊ะป่าว.. ซาลาเปาไส้ไก่... กางเกงในไม่ใส่...ตุ๊ด(ดูดเสียง)ใหญ่ไม่เบา.." 555

     

    อีกเพลงก้อเก่ามากๆๆๆๆ อยู่ๆเปิดวิทยุไปเจอพอดี ไม่รุจะมีคนจำได้ป่าว ชื่อเพลงอยากบอกให้รู้ ชอบอะเพราะจังลองฟังดิ--

      http://music.mercigod.com/play.php?songid=5259

     

    "ยังมีความจริงที่เธอไม่รู้ ฉันคงลืมบอกเธอ

    คิดเองอยู่เสมอว่าเธอนั้นเข้าใจ

    จนมาวันหนึ่งเธอไปจากฉัน แล้วมีใครอีกคน

    เพราะเธอบอกเหตุผลว่าฉันไม่มีใจ

    แต่ อยากบอกให้รู้ อยากจะบอกเอาไว้
    อยากเปิดหัวใจ แม้ว่าเธอไม่อยู่รับฟัง

    รู้ ว่าสายเกินไปจะบอก

    ทั้งรู้ไม่มีประโยชน์ ก็จบไปแล้ว จะหวังอะไร

    แต่ขอให้รู้ความจริงซักอย่าง

    ที่ค้างที่คาในใจ อยากบอกเอาไว้ให้เธอรู้ รักเธอ

     

    ฉันขอรับไว้ในความผิดนี้ เสียเธอไปอย่างนั้น

    รู้ว่าผิดที่ฉัน เพราะไม่พูดไป"

    December 30

    เฮ เห่ เฮ่ เฮ้ เฮ๋

     
    เฮ...สอบเสดแล้วด้วยความรุสึกเน่าๆ แล้วก้อไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี เพราะหลังปีใหม่นี่สุดๆไปเรย อย่างที่ทุกคนรู้อ่านะ เฮอะๆๆๆ
     
    ขอบ่นเรื่องสอบหน่อยเทอะ โอยยยยยยยย..สอบคราวนี้นี่ไม่ไหวเรยอะเรา เละตุ้มเป๊ะไปหมดตั้งกะวันแรกยันวันสุดท้าย อ่านหนังสือก้อไม่ทัน ฟิสิกคราวนี้นี่ไม่ได้ฝึกทำโจทย์อะไรซักกะข้อเดียว เมื่อคืนก้อนอนไป1ชั่วโมง แต่ก้อดีเนอะ มีความสุข 555(หัวเราะ+ ร้องไห้พร้อมกัน)
     
    แต่ที่ผิดหวังสุดๆเลยนี่ก้อเลขง่ายเลย เราจาได้คะแนนถึงครึ่งมะเนี่ย คิดเลขผิดให้หมดทุกข้อไปเล้ยยย เซงตัวเองจังแฮะ
     
    บ่นเสดละ...แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทุกคนที่เกิดเดือนนี้อีกทีน้า มีภูมิ เชน ต่าย กวาง  ทุกคน 18 กันหมดเลย ยก เว้นไอเชนน (ทำไมเด็กอย่างงี้ว้า)
     
    ต่อปายยย..เต้นน!!! ดีใจด้วยน้าติดแล้วอะ อิดช้าอิดฉาเต้นที่สุดเลยอะตอนนี้ สบายแล้วเนอะ แล้วเต้นก็สมหวังทั้งมหาลัย อาชีพในฝัน แล้วก้อความรักด้วย 555 ตอนนี้พี่เค้ารออยู่ที่มธ.แล้วนะ เมื่อไหร่จะได้เจอกันซ้ากที
     
    วันนี้เสียดายมากๆๆๆเรยอะ ร้องเกะเสดแล้วเราก้อไม่ได้ไปกินกะคุยต่อด้วย อีกแล้วเนอะ ตลอดเลยอะ จะจบม.6แล้วด้วยอะ ว้า....เสียดายเลยอดเต้นด้วยเลย แฮะๆ
     
    ตอนนี้ก้อจะหมดปีอยู่และ เร็วโคดอะ1ปี สังขารเราก้อร่วงโรยตามกาลเวลา อนิจจังเนอะ..55 ไปอ่านหนังสือเล่นละดีกว่า
    December 12

    เย้ๆ กีฬาสีสนุก

    มา!!! อัพมั่ง ไม่ได้อัพมาซะนานน
     
    วันนี้อยู่บ้านนอนทั้งวัน ไม่ได้เอามือแตะหนังสือเลยซักนิด
    จริงๆแล้วก้อเมื่อวานด้วย สรุปก้อทุกวัน 55 โอย ไม่องไม่อ่านมันและ
    ตอนนี้ไม่มีอารมณ์อ่านหนังสืออย่างแรงอะ เซงเนอะ
     
    กีฬาสีวันศุกร์สนุกดีเน้อ มีแต่คนซ้วยสวยอะ อิมก้อน่าร้าก พี่บอยก้อน่าร้ากก 55
    แต่ยังงัยม.4ก้อสนุกที่สุดอยู่ดี สงสัยตอนนั้นยังเอ๊าะๆมั้ง
     
    วันเสาร์ไปสอบมหิดล เฮ้อออออ ไม่หวังแร้วอ้ะ มั่วๆไงไม่รู้ แย่เรย
    สอบชีวะเสร็จ พี่จูมก้อคลื่นไส้ เกือบอาเจียน 5555
    แต่ช่างมันเทอะ...แล้วตอนเย็นปุยฝ้ายก้อไปสยามพารากอนต่อ อยากไปมั่งอะ
    ยังไม่เคยเรย อิจฉาอะแกอะเจอพี่บอยอ้ะ...
     
    แล้วเมื่อวาน(วันอาทิตย์)ไปไหว้หระพรหมแถวเวิลด์เทรดมา
    เจออ.อุ๊ เคมีอุ๊อะ 55 เราก้อมองๆเค้าแล้วก้อคิดว่า ใครวะ คุ้นๆ
    เเล้วเราก็ลืมตัวยกมือไหว้เค้าโดยอัตโนมัติ เค้าก้อยิ้มมม
    เพิ่งรู้ทีหลังว่านั่นอุ๊นี่หว่า555
     
    เสียดายอ่าไม่ได้เอากล้องไป ไม่มีรูปเรยยย
    อยากไปนอนบ้านแอมป์อีกด้วย สนุกดี ถึงเราจะเอาแต่นอนอะนะ
    ขอโทดนะแอมป์ เรามันขี้นอน 55
     
    ไม่เจอเพื่อนๆ3วัน คิดเถิงงสุดๆอะ
    เดี๋ยวจะกอดกระจายเรย อย่าหวังว่าจะรอดนะพวกแก55
    December 04

    สวัสดีวันพ่ออ

    เนื้อยเหนื่อย..เพิ่งกลับกรุงเทพฯเนี่ยแต่ก้อยังมาอัพเล่น55
    ไปสอบคราวนี้อย่างกับไปเที่ยว แต่ก็สนุกดีนะ ชอบๆๆ
     
    แอบดูคณะแพทย์ ของมช.มา น่าเรียนสุดๆ
    เห็นแล้วอยากแฮะ
    แต่ข้อสอบเนี่ยเฮอะ.. ไอบูรณาการวิทย์-คณิต
    เนี่ยให้ความรู้สึกเหมือนสอบทุนสุดๆ แต่ง่ายกว่าหน่อยนึง
    นึกว่าจะเป็นแบบฝน ดันโผล่มาแสดงวิธีทำ 5 ข้อ
    โอโห..ก็3ชม.อะนะ แต่..แต่ละข้อนี่บูรณาการจิงจิ๊ง
    ผสมกันไปหมดดด..ไม่ไหวๆ
    รู้ตัวเลยว่าไม่มีความพร้อมอย่างแรง
    เฮ้อ..แล้ววันที่10จารอดมั้ยเนี่ย

     

    แต่สอบสัมภาษณ์ก้อดีอะนะ สนุกดี

    แต่ตอนเปิดประตูห้องสอบเข้าไปนี่
    แวบแรกนึกแบบโง่ๆว่า
    อ.เพ็ญสิริบินมาสอบเด็กที่มช. 555
    เหมือนสุดๆ (ขอโทดค่ะ)
    ถ้าไปเชียงใหม่กับเพื่อนเยอะๆนี่สนุกแหงๆๆอะ
    ซักวันหนึ่งไปกันเหอะนะ 555
     
    PS. blog กริดลงรูปท้องฟ้าจำลอง ขำอะ ชอบ 55
    November 26

    อากาศดี มีค.สุข

    วันนี้ไม่ค่อยหนาวเล้ย..ถ้าหนาวแค่สามวันอย่างนี้ก้อไม่ไหวนะ
    อยากให้หนาวนานนานนเป็นเดือนๆ..ไม่เอา เป็นปีๆไปเลยดีกว่า
     
    แต่เออ..ทำไมพักนี้รู้สึกว่าห้องเราจะโดนอ.ว่าบ่อยจังอะ
    วันนี้อ.งี้เครียดสุดๆ แต่ห้องเราก้อเป็นงี้มาตั้งนานแล้วหนิ55
     
    แต่ยังไงตอนนี้ก็ดีจัง--รร.เลิกเร็ว อ.ก็ไม่ค่อยเข้า
    เลยได้นั่งคุยๆๆตลอดเวลา ก็เสียเวลานะ ไม่ได้อ่านหนังสือ
    แต่ก็ชอบอะ ก้อมันเหลือเวลาที่จะได้อยู่กับเพื่อนๆอีกแค่ไม่นานแล้วนี่เนอะ
    ไม่รู้คนอื่นจะคิดเหมือนกันมั่งป่าว แต่เราเริ่มคิดแล้วหละ
    เพราะถ้าเข้ามหา'ลัยไปแล้ว ยังไงก็คงไม่ค่อยได้เจอกันหรอก
    ยิ่งถ้าเรียนคนละที่กันนี่คงไม่ได้เห็นหน้ากันเลยแหละ
     
    ตอนนี้อีกสองอาทิตย์ก้อสอบมหิดลแล้ว แต่ดันมีมช.ให้ปวดหัวอีก
    ไอวันที่ 2 ธันวานี่มันโอ้ย..เร็วเกินไปมากๆอะ จะไปดีป่าวเนี่ย
    100 ต่อ 1 นี่ก็ไม่ไหวอยุ่แล้วอะ แต่ถ้าไปเที่ยวๆก้อดีเหมือนกัน 55
     
    เมื่อวานที่ไปจุฬาวิชาการนี่ก็ดีนะ ถึงจะไม่ค่อยมีอะไร แต่ชอบถาปัตจังอะ
    คิดอะไรกันแปลกแหวกแนวสุดๆ อยากมีพรสวรรค์อย่างงั้นมั่ง เฮ้ออ...
    อ้อ..ที่ชอบอีกอย่างก้อวิดิโอลมชักของคณะเเพทย์อะนะ
     
    ตอนนี้เพื่อนๆนอนกันยังอะ คงยังมั้ง ก้ออ่านหนังสือกันสุดๆไปเรยหนิ
    ส่วนเราก้อยังคงออนแล้วนั่งทำblogนี่ เฮ้อไร้สาระเจงๆๆๆเล้ย
    ..เราคงเป็นแบบองคุลีมาลมั้ง คิดแค่ปัจจุบันอะ
    แต่ก้อดี  เครียดแบบมีค.สุข
    คิดถึงเพื่อนๆอะ
    ทั้งTU ทั้งSCCแหละ
    พอแก่แล้วก้ออยากอยู่814เหมือนตอนนั้นอีก
    พวกนั้นจาคิดงี้มั่งมั้ยเนี่ย
     
     
    -----แอมป์ถามมา "หมาอะไร อดอยาก ผอมโซ"
    ------------->ตอบ   หมาไม่แดก 
    November 20

    ตายยยยๆๆๆ!!!

     (ขอบ่นหน่อยนะ)
    ตายๆๆๆแน่ๆๆๆ
    ________แย่แล้วว______
    นี่มันเหลืออีกแค่ 20 วันแล้วนะเนี่ยก็จะสอบทันตะ มหิดลแล้วอะ แล้วจะเอาอะไรไปสอบเนี่ย??..เหี่ยวๆๆ..การบ้านก็เยอะ อ่านหนังสือก็ไม่ได้อ่าน โอยยย..

    นั่นแหละ เซ็งเลยใช่มะ พอละดีกว่า
    เมื่อวานไปดูแฮรี่กับญาติมาอีกรอบอะ งี่เง่าใช่ปะ 555 นัดเจอพี่ที่เซ็นทรัลแล้วก็นั่งรอหนังเข้าอะ อยู่ๆก็มีผู้หญิงผู้ชายสองคนทะเลาะกันแล้วผู้ ญ. ก้อเอาสก็อตเทป (อันใหญ่ๆแบบมีที่ตัดอะ) ขว้างใส่ผู้ ช. อย่างแรง (งงเหมือนกันว่าไปเอาสก็อตเทปมาจากไหน55) ผู้ชายดันหลบ  ไอเครื่องนั่นเลยเฉี่ยวหัวเราไปนี้ดดเดียว...เกือบไปแล้ว..ตกใจสุดๆๆอะ
    แค่เนี้ยะแหละ ไม่รู้จะเขียนอะไรอะแอมป์ 55
     

    สุขสันต์วันเกิด!!ตาล

    HappY BirthDaY to u...

    • วันนี้วันเกิดตาลแล้ว แล้วเราก้อมานั่งทำอะไรนี่อยู่ได้ แหะๆ เพราะเห็นปุยฝ้ายทำเลยอยากทำมั่ง แต่พอลองทำจริงๆ แล้วทำไมมันยุ่งยากวุ่นวายอย่างงี้เนี่ย??
    • มีความสุขมากกกๆๆๆนะตาล ขอให้ได้ทันตะ จุฬาฯ (เราด้วยคนยิ่งดีเลย)

    นี่มันตีสองกว่าเเล้ว ยังไม่ได้อาบน้ำเล้ยย พอละดีกว่า เลิกๆๆ--

    แต่!! ข้างหลังภาพ!!! ยังไม่ได้อ่านเลยย!!!! เสร็จกัน ..เหี่ยวเลย..